Vlaanderen telt 410.857 onbenutte percelen bouwgrond. Daarvan zijn er liefst 347.069 in handen van particulieren, goed voor een oppervlakte van 49.117 hectare. Specialisten maken zich grote zorgen over het massale 'spaargedrag' van de gezinnen, die hun lap grond jarenlang bijhouden voor de familie en daardoor de vastgoedmarkt scheeftrekkenHet Vlaamse grondgebied telt 353.089 onbenutte percelen in gebieden ingekleurd als woonzone. Die percelen zijn, rekening houdend met de gebruikelijke grootte van huizen en appartementsblokken, goed voor 844.023 mogelijke nieuwe woningen. Dat lijkt dus ruim voldoende om de toename van het aantal gezinnen op te vangen. En dat is nog niet alles. Het Vlaamse gewest heeft ook nog grote oppervlaktes ingekleurd als reservegebied. Het gaat juridisch om woonuitbreidings-, woonaansnijdings- en woonreservegebieden. Als je ook al die onbenutte reserves in rekening brengt, klokt de teller af op 410.857 percelen, goed voor 1.168.997 potentiële woningen in Vlaanderen.

Op de kaart van Vlaanderen vind je dus voldoende plaats om er meer dan 1 miljoen woningen op te bouwen. En toch is er een probleem. De overheid en de professionele vastgoedbedrijven hebben maar 16 procent van de onbenutte bouwgrond in handen. De overige 84 procent is versnipperd onder de Vlaamse gezinnen. En die houden massaal hun bouwgronden vast, waardoor die maar niet op de markt komen. Het gaat om 347.069 percelen, goed voor een totale oppervlakte van 49.117 hectare. Maatregelen dringen zich op!